بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَي

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ تسبيح گوى نام پروردگار خويش را آن برتر

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّيٰ

آنكه آفريد پس راست كرد

وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَديٰ

و آنكه تقدير كرد پس هدايت كرد

وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعيٰ

و آن كو برون آورد چراگاه را

فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْويٰ

پس گردانيدش خشك سياه

سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسيٰ

زود است بخوانيم بر تو (خوانا گردانيمت) تا فراموش نكنى

إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفيٰ

مگر آنچه خواهد خدا كه او مى‌داند آشكار را و آنچه نهان شود

وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْريٰ

و روان گردانيمت بسوى آسانى

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْريٰ

پس يادآورى كن اگر سود دهد ياد آوردن

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشيٰ

زود است ياد آورد آنكه مى‌ترسد

وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَي

و دورى گزيندش بدبخت‌ترى

الَّذِي يَصْلَي النَّارَ الْكُبْريٰ

كه مى‌چشد آتش بزرگتر را

ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْييٰ

پس نميرد در آن و نه زنده شود

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّيٰ

همانا رستگار شد آنكه پاكى جست

وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّيٰ

و ياد كرد نام پروردگارش را پس نماز گزارد

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا

بلكه برمى‌گزينيد زندگانى دنيا را

وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقي

و آخرت بهتر است و پايدارتر

إِنَّ هٰذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُوليٰ

همانا اين است در نامه‌هاى نخستين

صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسيٰ

نامه‌هاى ابراهيم و موسى

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ آيا بيامدت داستان فراگيرنده

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ

رويهايى است در آن روز سرافكنده

عامِلَةٌ ناصِبَةٌ

كاركننده‌اند رنجبرنده

تَصْليٰ ناراً حامِيَةً

چشند آتشى سوزان

تُسْقيٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ

نوشانيده شوند از چشمه جوشان

لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ

نيستشان خوراكى جز از خار

لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ

نه فربه سازد و نه بى‌نياز كند از گرسنگى

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ

رويهايى است در آن روز شاداب

لِسَعْيِها راضِيَةٌ

از كوشش خويشند خوشنود

فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ

در بهشتى فرازنده

لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً

نشنوند در آن ياوه‌اى

فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ

در آن است چشمه روان

فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ

در آن است تختهايى افراشته

وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ

و جامهايى نهاده

وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ

و بالشهايى چيده (صف آورده)

وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ

و پرده‌هاى گسترده

أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَي الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

آيا ننگرند بسوى اشتر چگونه آفريده شد

وَ إِلَي السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

و بسوى آسمان چگونه افراشته شد

وَ إِلَي الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

و بسوى كوه‌ها چگونه نشانده شد

وَ إِلَي الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

و بسوى زمين چگونه گسترده شد

فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ

پس يادآورى كن جز اين نيست تويى ياد آورنده

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ

نيستى بر ايشان فرمانده

إِلَّا مَنْ تَوَلَّيٰ وَ كَفَرَ

مگر آنكه روى برتافت و كفر ورزيد

فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذابَ الْأَكْبَرَ

كه عذاب كندش خدا آن عذاب بزرگتر

إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ

همانا بسوى ماست بازگشتشان

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ

سپس همانا بر ماست حسابشان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بگو او است خداى يكتا

اللَّهُ الصَّمَدُ

خداوند است صمد

لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ

نه زائيد و نه زاده شده

وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

و نبودش همتا كسى

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بگو پناه برم به پروردگار بامداد (شكاف صبح)

مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ

از بدى آنچه آفريد

وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ

و از بدى تاريكى گاهى كه فراگيرد (يا فرورود)

وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ

و از بدى زنان دمنده در گره‌ها

وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ

و از بدى حسود گاهى كه حسد ورزد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بگو پناه به پروردگار مردم

مَلِكِ النَّاسِ

پادشاه مردم

إِلهِ النَّاسِ

خداى مردم

مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ

از بدى وسوسه‌كننده نهان شونده

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

آنكه وسوسه كند در سينه‌هاى مردم

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ

از پريان و مردم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ

سپاس خداى را پروردگار جهانيان

الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

بخشاينده مهربان

مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ

كه فرمانرواى روز رستاخيز است

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

خدايا تو را پرستش كنيم و از تو يارى خواهيم

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت فرما

صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ

راه آنان كه برايشان روزى فرستادى نه راه غضب‌شدگان و نه راه گمگشتگان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الم

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ الم

ذٰلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُديً لِلْمُتَّقِينَ

اين نامه كه ترديدى در آن نيست راهنماى پرهيزكاران است

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

كه به ناديده ايمان آوردند و برپاى دارند نماز را و از آنچه بدانان داده‌ايم ببخشند

وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

و آن كسانى كه ايمان آوردند بدانچه بر تو و پيش از تو نازل شده است و به آخرت يقين دارند

أُولئِكَ عَليٰ هُديً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

آنانند بر هدايتى از پروردگار خويش و آنانند رستگاران